elisa, 3 oktober 2011
Nederland , Velp 24°

Terug naar het hollandse leven

Weer terug! Sinds een week verblijf ik weer Nederland. Ik ben een halve week bij papa en mama gebleven om van de Hollandse kost te genieten. Een gekke gewaarwording als je Afrikaanse leventje terugvalt in het makkelijke leven van hier; stroom tot je beschikking hebben, op een wc zitten en gewoon doortrekken, lekker warm douchen, tv kijken, op een zachte bank zitten, geen bonen en rijst eten, gewoon de wasmachine aandoen (kunnen mijn handen eindelijk ook eens herstellen). Inmiddels ben ik gesetteld in Velp bij suus en sijtse in hun nieuwe huisje, waar ik tot januari zal verblijven tot ik weer mijn eigen kamer in kan. Maar stiekem vind ik het wel fijn en gezellig hier. Met mijn gezondheid gaat het goed, helaas ben ik nog wel snel moe en zijn mijn longen snel gevoelig. Woensdag moet ik naar het ziekenhuis in ede en dat weet ik meer, of het tbc of histoplasmosis zal zijn.

Mijn vorige verslag heb ik vanuit Kenia geschreven, nadat ik zo ziek was geweest. Vanuit Naivasha, waar ik 3 weken op een bank heb gezeten, ben ik naar Lamu een heel klein tropisch eiland gegaan, heerlijk. Geen gemotoriseerd verkeer, minidorpjes, rustige stranden en een relaxte sfeer. Een perfecte omgeving om te herstellen Daarna ben ik heel stoer terug naar Monica gegaan om daar een vulkaan krater te beklimmen. Zonder conditie of spieren 1,5 uur omhoog klimmen. Het is gelukt en nog best soepel allemaal. Prachtige uitzichten, wildlife en helemaal enthousiast dat ik weer wat kon! Toen was het echt tijd om weer terug naar oeganda te gaan. Het voelde echt als thuiskomen. Het landschap was prachtig, lekker groen en de mensen zijn er vriendelijk en laten je lekker met rust, niet zoals in Kenia waar iedereen aan je armen staat te trekken. Oeganda is nog weinig toeristisch, wat ervoor lijkt te zorgen dat de mensen veel oprechter zijn en veel blijer zijn met je komst als persoon en niet zozeer als portemonnee.

In Oeganda had ik nog een paar daagjes over voor knippen kwam, ik besloot het nog even rustig aan te doen en ben met de boot naar de Ssesse Islands geweest in Lake Victoria. Mooie wandelingen gemaakt. Weer opweg naar het vasteland, naar het vliegveld, besefte ik dat mijn reis er bijna opzat, mijn laatste deel kwam eraan. Alleen reizen was ik snel gaan waarderen en het was dan ook gek om alle beslissingen met iemand anders te maken en niet meer impulsief ergens heen te gaan waar ik zelf zin in had. Maar het is ook wel weer leuk om aan iemand die je goed kent te laten zien waar je 3 maanden hebt geleefd.

Jasper heb ik meegenomen naar de plekken die ik nog erg graag wilde zien. Eerst zijn we naar het oosten vertrokken, waar we Mount Elgon National Park en de Sipi falls bezochten. Een echt typisch afrikaanse omgeving in de bergen, klein dorpje zonder stroom of stromend water, kleihutjes met rieten daken verspreid over kleine akkertjes langs kleine slingerende paadjes. Door het regenseizoen was alles nogal heftig, overal modder en watervallen langs de hellingen. Daarna zijn we naar het andere uiterste van het land geweest, het westen, naar Murchison Falls National Park. Savanne landschappen, met droge dorre vegetatie en de echte safaridieren. Ik was hier al eerder geweest, wat een beetje mislukt was, aangezien we toen geen eigen vervoer hadden, wat het erg moeilijk maakte om ons in het park te bewegen en was het hoogseizoen, waardoor alles vol zat. Nu was de herkansing. Van te voren had ik een tour geregeld, een sjieke 4x4 auto met verstelbaar dak incl gids/chauffeur met zijn 2en. Zo waren we echte touristen, in het begin schaamde ik mij ook dood. Maar al snel raak je gewend aan al die comfort en die fijne airco. We hebben een ochtendsafari, boottocht op de nijl en een wandeling naar top van de watervallen gemaakt. En toen zat ons avontuur in oeganda erop.

Om de reis in stijl af te sluiten stond een weekje zanzibar, tanzania nog op de planning. Een tropisch eiland zoals we het kennen van de plaatjes, helaas is het erg groot en mega druk. De afgelopen 3 maanden heb ik low budget gereisd, heb altijd met het openbaar vervoer gereisd, vaak voor een dollar een complete maaltijd gehad in lokale eettentjes en overnacht in kleine guesthouses voor max 5dollar en vaak was ik de enige blanke. Het was dan ook erg wennen om in een toeristisch oord te zijn. Het heeft mij 2 dagen gekost om mij enigszins aan te passen en niet meer geïrriteerd te raken bij het zien van toeristen of overenthousiaste afrikanen die je van alles willen verkopen. Na een dag dwalen door de steegjes zijn we de stad ontvlucht naar de oostkust. Een fijne plek met minder toeristen. Hier leeft de bevolking van de zee en het strand. Als het eb wordt komen de vrouwen om te werken in hun zeewierboerderijtjes op het wad, kinderen verzamelen bruikbare dingen en mannen gaan op octopussen en vissenjacht. Hier hebben we gezeild en gesnorkeld, heel dapper, aangezien knippen aan watervrees lijdt. We hebben het enige bosreservaat op het eiland bezocht op met aapjes en mangrove. Als afsluiting zijn we naar de westkust gegaan waar je nauwelijks afrikanen ziet, de enige die je ziet werken voor de toeristen en zie je vooral Italianen. Hier hebben we lekker in hangmatten gelegen, op het strand gegeten en in de zee gezwommen.

Ik heb beide kanten van africa ervaren en gezien, het afrika van de mensen en het afrika van de toeristen. Je voelt je al snel thuis in land waar je langer verblijft en weet hoe alles werkt. Oeganda is zeker een land waar ik nog graag zal terugkomen, de uitersten in natuur en de oprechte vriendelijkheid van de mensen. Het was een fantastische reis en kriebelt het alweer om op reis te gaan. Hoewel, momenteel vind ik het wel prettig om weer in Nederland te zijn en hier een tijdje te blijven.

FOTO'S www.picasaweb.google.com/elisa.deveen

Groetjes,
Elisa

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl